Męczą się języki pracowicie dobierając słowa
   Skrupulatnie oddać co wymyśliła głowa
   Plota nowa, wiem, że wolałabyś głodować
   Niż urodzić się jako niemowa
   Słowa to towar, który ty sprzedajesz
   Obróbce poddajesz,
   szczypta pikanterii i podaj dalej
   ty się nie nudzisz bo popyt masz stale
   masz też talent, zasób farmazonów o wysokim nominale
   niczym nieograniczoną fałszu skalę
   niesamowicie dobry bajer
   i te usta, których zamknąć ci się nigdy nie udaje
   te zmysłowe, piękne usta, ja w nich piękną plotę chwalę!
  
   Refren; Zamilcz, zacznij się liczyć ze słowami
   Przestań mnie bawić tymi z palca historiami
   Tacy sami, choć inni kłamstwa kolorami
   W zwierciadle ploty obraz zakłamany x 2
  
   Ty nie przestajesz mówić, tyle masz do wyplucia
   Bzdury lepią się do ust jak guma do żucia
   Piętnujesz kumpli od złej woli, zepsucia
   A kim jesteś ty, że pierwsza kamieniem rzucasz?
   Kim jesteś by tak głośno wrzeszczeć?
   kim jesteś, że zatruwasz przestrzeń?
   Kim jesteś? Nikim mądrzejszym!
   Twoje słowo jest ostatnie i pierwsze
   Widzisz więcej od reszty, czytasz spomiędzy wierszy
   Fakty widzisz inaczej, chcesz zaskoczyć słuchaczy
   Duszo towarzystwa, odgadywać wiesz co to znaczy
   Może dla odmiany spróbuj czymś miłym nas uraczyć
  
   Przysięgam, słyszałam, ze tak się najebała
   Prosto w twarz koleżance, z którą była, wyjechała
   Chociaż sama ledwo stała wtedy na parkiecie
   Tamten typek mówił, że mógł ją przelecieć
   Ale nos zadziera wciąż jak wtedy w lecie
   Kiedy widziałam ją na plaży w dyskotece
  
   Bzdura! Co za bladź tak gada na mnie która
   Koleżanko za wysoko głowę nosisz sobie w chmurach
   Ej nie hulaj bo ci się zniszczy fryzura
   Na sam twój widok już czuję, że mam uraz
   Spoglądasz po ludziach w poszukiwaniu tematów
   Tysiące opowieści towarzyskich to twój atut
   Jak fatum zaciemniasz pozytywny obraz
   Śmiertelny jad w ustach, w głowie plotek fobia
  
   Refren;
  
   Fajne ploty, tylko potem kłopoty
   Uuu, jeszcze się zdziwisz gdy przekonasz się o tym
   Ciekawe czy to da się odkręcić
   Gdy zaufanie spadnie jak na mrozie słupek rtęci
   Telefon milczy, nagle wszyscy zajęci
   Niech cię to oduczy koloryzowanie faktów barwami tęczy
   I nie rób tak więcej, nie rób, nie rób tak więcej
   Nie rób, nie mów, nie rób
   Nie mów andronów, farmazonów ani bzdur!