Kiedy poranną sączę kawę
   rozgrzany po niedawnym śnie
   przeglądam pierwsze strony gazet
   i mówiąc szczerze boję się
   Wokół ruiny i pożogi
   płyną powodzie spada śnieg
   i wszędzie twarze pełne trwogi
   bo zbliża się kolejny wiek
   Więc ci dziękuję losie choćby tylko za to
   że nie musiałem się urodzić pod wulkanem
   że średni u nas klimat i przeciętne lato
   ale dzieciaki są przeważnie roześmiane
   i chociaż czasem przyfruwają szare dni
   a przez mój ogród nie chce płynąć żyła złota
   to przecież zawsze mogłem robić rzeczy trzy
   jeść pić kochać
   Kiedy poranną sączę kawę
   i topię w niej niedawny sen
   przeglądam pierwsze strony gazet
   to jedno wiem naprawdę wiem
   Gdy dookoła puste słowa
   i nowa bitwa wciąż u drzwi
   to trzeba umieć uszanować
   tę jedną chwilę która lśni
   Więc ci dziękuję losie...