Zbrudziliśmy staroroczne dni
   Trzeba oddać je do pralni by
   Zmyć zdarzenia które nigdy już nie wrócą
   Trzeba obrus na stół biały słać
   Rzucić kartę która nie chce brać
   Którą czas dni trzystu kilku zgniótł i wymiął
  
   Nowy Rok się przecież zbliża
   Nowe niesie kalendarze
   Przywitajmy go przed furtką
   Resztę czas pokaże
   Nowy Rok się przecież zbliża
   Tuszem oczy nam rozmaże
   Ale wyjdą wszyscy razem
   Resztę czas pokaże
  
   Mroźnym styczniem oszołomi nas
   Majem popchnie w akacjowy czas
   Żółty liść jesieni wepnie w klapę
   Starych ludzi wytnie portret z ram
   Potem gdzieś wysiądzie w polu sam
   Jak pasażer który jeździł rok na gapę
  
   Ktoś się pewnie będzie głośno śmiał
   To znów w kącie ktoś zapłacze sam
   I marzenia poszybują aż do nieba
   W tych marzeniach będzie jedna myśl
   Którą trzeba się podzielić dziś
   Żeby wreszcie w Polsce było tak jak trzeba
  
   Nowy Rok się przecież zbliża... itd.